Anit desapareixeré a encalçar la vida que no ve. Duc la guitarra, duc la talent. La nit me la menj...perquè a tu te menjaré també. Després me deman: Pep, cap a on anam? Cap a una vida singular, plena d’intensitat! Jo te dic corr! corr! corr! Tota la vida és un moment! Jo te dic corr! corr! corr! Fes via! fes via! I si la mort m’enganxa, m’haurà arribat el moment M’agrataré la panxa i me n’aniré content.